Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 1]

1 Gia to sxedio nomou gia tin anotati ekpaidefsi Την / Το Παρ Ιουλ 08, 2011 7:08 am

Vangelis Paschos


Γεια σας,

Όντας εκτος Γαλλίας τις τελευταίες μέρες, σας στέλνω έστω και κάπως αργά τις σκέψεις μου για το νομοσχέδιο για την ανωτατη εκπαίδευση το οποιο διάβασα έτσι όπως μας το έστειλε ο σ. Χριστός Στεφανου χθες.

Για να είναι τα πράγματα πιο παρακολουθήσιμα θα σχολιάζω διαφορες παραγράφους που μου έκαναν εντύπωση (και με τις οποιες κατά το πλείστον διαφωνώ) και στο τέλος θα προσπαθήσω να συνθέσω τις εντυπώσεις μου.

Σελίδα 12, παρ. 6.

Εδώ φαίνεται να μιλάει για τις συγχωνεύσεις που κατά τι γνώμη μου είναι ένα από τα πιο κρίσιμα πολιτικά θέματα στην ανδιάρθρωση τις Ανωτατης Eκπαίδευσης (ΑΝΕΚ). Με εντυπωσιάζει η προχειρότητα (για να μην πω ασυνειδησία του υπουργείου). Εάν μιλάει όντως για τις συγχωνεύσεις, φαίνεται να τις βλέπει σαν απλές διοικητικές πράξεις που θα εφαρμόζονται κατά το δοκούν και χωρίς κανένα σχέδιο, κανένα βάθος χρόνου και κανένα πολιτικο σχέδιο για την ΑΝΕΚ.

Είμαι αναφανδόν υπέρ τις αναδιάταξης που θα την ήθελα εκ βαθέων αλλα με βάση κάποιο σχέδιο. Γιατί συγχωνεύουμε, με ποια κριτήρια, τι συγχωνεύουμε και τι αποτέλεσμα περιμένουμε. Και κύριος πρέπει να επιδιώξουμε την συνέναιση των "αφορούμενων" από την συγχώνευση.

Θεωρώ ότι το υπουργείο θα έπρεπε να προκαλέσει έναν εθνικό διάλογο για τις συγχωνεύσεις με βάση ένα προϋπάρχον σχέδιο-πρόταση γί’αυτές. Για παράδειγμα συγχωνεύονται x ΑΕΙ και y ΤΕΙ (Γιώργο Μιαούλη θα έρθω αργότερα σ’αυτό) και καταργούνται η ιδρύονται αυτά και αυτά τα τμήματα για τους παρακάτω βασικούς λόγους... Μετά με βάση αυτό το σχέδιο -πρόταση συγκαλεί
διάλογο και σε τοπικό (κοινωνικό και πανεπιστημιακό) και σε εθνικό επίπεδο και όταν όλες οι προτάσεις κατατεθούν και συζητηθούν επιχειρείται η σύνθεση και η λήψη αποφάσεων. Και σίγουρα συγχωνεύσεις δεν μπορούν να γίνονται κάθε χρόνο για τους λόγους που αναφέρονται στις υποπαραγράφους αα), ββ) και γγ) της παρ. 6.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ D ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΝ ΑΕΙ.
Είναι το κεφαλαιο που συγκινεί τους περισσοτερους από μας (και τι συνοδο τον πρυτάνεων).

Πριν να σχολιάσω τα επιμέρους σημεία θα ήθελα να πω ότι είμαι υπέρ της ιδέας της ύπαρξης σχετικά μικρού συμβουλιου διοίκησης που είναι ένα όργανο λήψης αποφάσεων πιο ευέλικτο και αποτελεσματικό.

Σελίδα 14, παρ. 2.

Ο αποκλεισμός τον υπολοιπων βαθμίδων, τουλάχιστον τον αναπληρωτών που είναι μόνιμοι, μου φαίνεται απαράδεκτος, αντιδημοκρατικός και ανεξήγητος. Η πρόταση μου θα ήταν να υπάρχουν δυο διαφορετικά σώματα (ένα τακτικών, ένα αναπληρωματικών) ισα μεταξύ τους. Κάθε βαθμίδα θα ψηφίζει εκπροσωπους του σώματος τις. Αυτό πιθανόν να απαιτεί αύξηση του αριθμού των μελών του συμβουλιου διοίκησης από 15 σε ας πούμε 24 όπου οι 12 (6+6) θα ήταν εσωτερικοί τον δυο βαθμίδων. Δεν το βρίσκω τόσο δραματικό!!!
Επίσης, ένα άλλο σημείο για το οποιο δεν έχω καθαρή άποψη είναι αν τα εξωτερικά μέλη (που θεωρώ απαραίτητο να υπάρχουν) θα έπρεπε να είναι όσα τα εσωτερικά (μιλάω για τους καθηγητές, προσθέστε και ενα φοιτητή). Η προτίμηση μου μάλλον θα πήγαινε σε ένα μικρότερο αριθμό εξωτερικών αλλα πραγματικά το θεωρώ λεπτομέρεια.


Σελίδα 15 παρ 7.

Η πλεοψηφία 80% μου φαίνεται υπερβολική. Μπορεί να οδηγεί σε συναινέσεις αλλα μπορεί και σε συνεχείς εκλογές και άνομα πάρε-δώσε. Μια μικρότερη ενισχυμένη πλειοψηφία μάλλον θα ήταν πιο λειτουργική.

Σελίδα 18, παρ. 13, 14α).

Τι κάπνιζαν οι συντάκτες του νομοσχεδίου όταν το συνέτασσαν ?
Ο εξωτερικός πρύτανης μου φαίνεται στην καλύτερη περίπτωση αδύνατος και στην χειρότερη καταστροφικός. Σκεφτείτε κάτι απλό. Είστε στο εξωτερικό, μεγάλος ερευνητής και στο απόγειο τις καριέρας σας. Θα δεχόσασταν να πάτε να κάνετε μονο διοικητική δουλειά full-time για τρία h περιοσσοτερα χρονια σένα μέρος που δεν το ξέρετε καλά και (πιθανότητα δεν σας ενδιαφέρει να το μάθετε)? Νομίζω ότι η απάντηση είναι προφανής. Αν πάλι κάποιος το δέχεται αυτό σημαίνει ότι είτε η ουσία τις δουλειάς του σαν Καθηγητής (ερευνα και εκπαίδευση) δεν τον ενδιαφέρει, οποτε θα είναι ένας κακός πρύτανης σ’ένα άγνωστο γί’αυτόν πανεπιστήμιο, είτε ένας τέως καλός καθηγητής στο τέλος τις καριέρας του. Αλλα από τέτοιους δεν έχουμε ανάγκη, τους βρίσκουμε και στο οικείο πανεπιστήμιο. Γνωρίζω την συναλλαγή που αναδεικνύει πολύ συχνά πρυτάνεις στα Ελληνικά πανεπιστήμια, αλλα η ιδέα του σχεδίου νομου δεν θα αλλάξει τίποτα στην πραγματικότητα. Υπάρχει περίπτωση να χειροτερέψει τα πράγματα.

Σελίδα 19 παρ. 14γ).

Θητεία τριών χρόνον μου φαίνεται λίγη για έναν πρύτανη σένα αυτοδιοικούμενο πανεπιστήμιο. Το καλύτερο θα ήταν 5 χρονια μη ανανεώσιμη.

Σελίδα 28, άρθρο 10 παρ 1.

Μια γενική παρατήρηση πρώτα. Το υπουργείο μιλάει για συμβόλαια με τα πανεπιστήμια κατόπιν αξιολόγησης τους από την ΑΔΙΠ αλλα αυτή τη διαδικασία δεν την παίρνει πουθενά υπόψιν του. Ένα ηχηρό παράδειγμα είναι ο διευθυντής προγράμματος σπουδών (που προφανώς κρίνονται, τα προγράμματα, από την ΑΔΙΠ). Ορίζει την διάρκεια τις θητείας του διευθυντή σε δυο χρονια και τον κύκλο αξιολόγησης τέσσερα. Νομίζω ότι η διάρκεια του κύκλου αξιολόγησης τον προγραμμάτων σπουδών πρέπει να συμπίπτει με την διάρκεια τις θητείας τον διευθυντών τους.

Σελίδα 30 Άρθρο 11.

Είμαι παρα πολύ αντίθετος στην υπάρχει αυτόνομων μεταπτυχιακών σχολών (η τμημάτων). Οι μεταπτυχιακές σπουδές (ειδικά μάλιστα με την υιοθεσία του 3/5/8 που φαίνεται να εισηγείται το σχέδιο) είναι η φυσική (και υποχρεωτική) συνεχεια τον προπτυχιακών. Οι σπουδές σένα πανεπιστήμιο πρέπει να θεωρούνται ένα ενιαίο κόρπους.

Σελίδες 37 (παρ. 1) και 40 (παρ. 3 και 4).

Είμαι σύμφωνος και με τις δυο παραγράφους. 3 βαθμίδες είναι παρα πολύ καλά δεν χρειάζονται 4 που καθυστερούν την εξέλιξη τις καριέρας καλών ακαδημαϊκών και παρατείνουν την παραμονή στο πανεπιστήμιο των κακών. Επίσης αξιολόγηση των μόνιμων είναι απαραίτητη μαζί με αναγνώριση (θετική η αρνητική) τον πεπραγμένων τους. Εδώ ίσως, σε περίπτωση που κάποιες από τις παρατηρήσεις μου σασ ενδιαφέρουν, θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και να βάλουμε σ΄ένα ενδεχόμενο διάλογο με το υπουργείο την πρόταση μου για ατομικά συμβόλαια που ενσωμάτωσε ο Θανάσης Μαχίας σε μια παλιότερη πρόταση του. Έτσι η αξιολόγηση θα γίνεται κατά περίπτωση και στα σημεία που ο κάθε κρινόμενος θεωρεί ως τα strong points του.

Σελίδα 44, παρ. 4.

Αυτού του είδους η ανταποδοτικότητα ανάμεσα στο sabbatical και στην υπηρεσία στο ίδρυμα δεν την καταλαβαίνω. Το sabbatical είναι δικαίωμα κάθε ενεργού ερευνητή (είτε για να εντείνει την ερευνα του, είτε για να αλλάξει ερευνητικό αντικείμενο). Και από ένα παραγωγικό sabbatical όλος ο
χώρος έχει να ωφεληθεί. Νομίζω ότι αυτό το άρθρο πρέπει να απαλειφθεί.

Σελίδα 48 παρ. 1,2.

Το να καθορίζονται τα εκλεκτορικά τόσο ανελαστικά μου φαίνεται παράξενο. Από την άλλη το να υπάρχουν μεγάλα εκλεκτορικά μου φαίνεται εξίσου κακό. Καλύτερα θα ήταν να δοθούν upper και lower bounds στον αριθμό τον εκλεκτόρων (e.g. από 6 μέχρι 16). Ένα σημείο που με ενοχλεί επίσης είναι η απουσία επικουρων στις εκλογές επικουρων. Το ιδανικό για μένα θα ήταν η «κάθε βαθμίδα να έχει λόγο για όλες τις μικρότερες η ίσες βαθμίδες». Επίσης μια δημοκρατική επιταγή (που την θεωρώ ουσίας) είναι στο σύνολο των μελών τις επιτροπής οι εκπροσώπηση των βαθμίδων να είναι ισοδύναμη (αυτό σημαίνει ότι σε εκλογές επίκουρων ο αριθμός πρέπει να είναι πολλαπλάσιο του 3). Επίσης, θα έλεγα ότι για να αποφευχθούν εσωτερικά παζάρια, τα εξωτερικά μέλη των επιτροπων θα τα έβλεπα τουλάχιστον ισα με τα εσωτερικά (με σεβασμό τις ισοδυναμίας των βαθμίδων στο τελικό
άθροισμα). Τέλος θα πρέπει να λεχθεί ρητά ότι οι ερευνητές έχουν δικαίωμα (με τους ιδιους κανόνε με τους καθηγητές) να μετέχουν εκλεκτορικών σωμάτων.

Σελίδα 54.

Ξέρω ότι το 3-5-8 παρουσιάζει προβλήματα στην οργάνωση τον σπουδών κύριος στο ΕΜΠ και ενδεχομένως και στις πολυτεχνικες σχολες των πανεπιστημίων (και ίσως και σε άλλες ειδικότητες). Αλλα όπως έλεγε η Νιόβη (νομίζω) αυτό το σύστημα παρα τα όσα προβλήματα του είναι το κοινό Ευρωπαϊκό σύστημα. Να μείνουμε έξω άπ΄αυτο θα μας απομόνωνε και θα έκανε τα διπλώματα μας (και τις προαπαιτούμενες σπουδές) δυσανάγνωστα. Σε όλες τις χώρες τις Ευρώπης (εκτος ίσως από τις Αγγλοσαξωνικές και ακόμα!) το επίπεδο 3 είναι η τυπικό (κανένας δεν σταματάει εκεί) η επαγγελματικό. Και εδώ νομίζω ότι έχουμε πολλά να πούμε. Το είχα γράψει και κάποια άλλη φορα, νομίζω ότι σ΄ένα χώρο των διαστάσεων τις Ελλάδας άπειρα ΑΕΙ και άπειρα ΤΕΙ δεν έχουν θέση. Αντίθετα το 3-5-8 καθώς επίσης και η κοινωνική και εκπαιδευτική αναγνώριση του απολυτηριου του Λυκείου μπορούν να πραγματοποιηθούν μέσα από την ένταξη των ΤΕΙ στα ΑΕΙ (για όσες/ους δεν έχουν βαρεθεί ακόμα να με διαβάζουν και κρατούν τα mails στη λίστα μπορείτε να ψάξετε το mail
μου εκείνο για περισσότερες λεπτομέρειες). Σε μια τέτοια περίπτωση συνένωσης, που πρέπει να γίνει με τις αρχές που σκιτσάριζα προηγουμένως για την συγχώνευση τον ιδρυμάτων, τα διπλώματα των ΤΕΙ μπορούν να γίνουν η ουσιαστική αναγνώριση του επιπεδου 3 και μια ανοιχτή πόρτα σε τεχνικά αλλα ανωτερου επιπεδου επαγγέλματα.

Σελίδες 61 και 62.

Προσωπικά είμαι αντίθετος σε κάθε είδους παροχής η υπόδειξης επισημου συγγράμματος. Μια λίστα βιβλίων και ενδεχομένως οι σημειώσεις τον παραδόσεων του καθηγητή κρατημένες από κάποιον εντεταλμένο εθελοντή και uploaded στο web, μαζί με μια συνεπή παρακολούθηση των μαθημάτων υπεραρκούν για τη γνώση του μαθήματος.

Σελίδες 66, παρ. 6 και 7.

Δεν βλέπω σε τι χρησιμεύει η τριμελής συμβουλευτική επιτροπή (που υπήρχε και όταν έκανα κι΄εγω το διδακτορικό μου). Είναι στην τεραστια πλειοψηφία τον περιπτώσεων καθαρά διακοσμητική. Από την άλλη, είμαι ΚΑΘΕΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ σε διμελείς επιτροπές διδακτορικών. Μια τέτοια επιτροπή θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον πενταμελής με τουλάχιστον ν-2 εξωτερικά μέλη (προερχόμενα είτε
από το εσωτερικό είτε από το εξωτερικό τις χώρας). Στη Γαλλία αυτή η επιτροπή περιλαμβάνει και τουλάχιστον 2 evaluators (εξωτερικούς στο Πανεπιστήμιο) που γραφουν ο καθένας από ένα report (χωρίς να συντονισθούν μεταξύ τους). Είναι κατά κύριο λόγο στη βάση αυτών των reports που δίνεται η άδεια υποστήριξης από τον αντιπρύτανη ερευνητικών υποθέσεων. Επίσης θα έπρεπε να καθορίζεται μια και καλή ότι οι ερευνητές (των ερευνητικών ινστιτούτων) έχουν δικαίωμα και να επιτηρούν (αυτόνομα) διδακτορικά και να είναι μέλη εξεταστικών επιτροπων.

Σελίδα 68 άρθρο 42.

Μου φαίνεται πολύ γρήγορο. Θα έπρεπε να είναι πολύ πιο λεπτομερές. Εδώ οι προτάσεις μας θα πρέπει να συγκροτηθούν γύρο από τα κείμενα Θανάση M. και Δημήτρη Λ. (Θανάση θα σου ξανακάνω την πρόταση για ένταξη των ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων στα πανεπιστήμια).

Σελίδα 87, άρθρο 61.

Μου φαίνεται αστείο, μάλλον δεν το διαβάζω σωστά.
Το πρόγραμμα εθνικής στρατηγικής για την ΑΝΕΚ θα καταρτίζεται κάθε τέσσερα χρονια?????????????????
Δηλαδή αυτή η στρατηγική θα αλλάζει τόσο συχνά??????????????????????
Τότε δεν είναι τόσο στρατηγική αυτή η στρατηγική. Που κάνω λάθος?

Σελίδα 96, παρ 3.

Η επιτροπή πιστοποίησης δεν επισκέπτεται όταν απαιτείται την αντίστοιχη μονάδα η ίδρυμα. Την επισκέπτεται είτε απαιτείται είτε δεν απαιτείται. Γενικά έχω την εντύπωση ότι το σχέδιο νομου δεν παίρνει όσο σοβαρά απαιτείται την αξιολόγηση.

Σελίδα 97 παρ 5.

Δεν καταλαβαίνω αυτή την παράγραφο. Η είναι πολύ αστεία η είναι δείγμα ότι δεν καταλαβαίνουν τι γραφουν.
Θα κλείσουν ένα πανεπιστήμιο η ένα τμήμα και θα μεταφέρουν τους φοιτητές ως νομάδες σε αλλα τμήματα? Σοβαρολογούν? Αυτή είναι ακομη μια ένδειξη του ότι δεν έχουν καταλάβει τίποτα ούτε από την έννοια τον συγχωνεύσεων ούτε από την έννοια τις αξιολόγησης.

Σελίδα 100, παρ. 2β) και 4.

Δείτε την αμέσως προηγουμενη παρατήρηση. Η ΑΔΙΠ η όπως αλλιώς λέγεται είναι μια αρχή ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ και όχι ο αντικαταστάτης της πολιτείας. Καλείται να αξιολογησει, με βάση κριτήρια υιοθετημένα από διεθνώς καλές πρακτικές, από τοπικές (καλώς εννοούμενες) πραγματικότητες και
ιδιαιτερότητες, ερευνα, διπλώματα, διοίκηση, υπηρεσίες, επιδόσεις στην επαγγελματική αποκατάσταση τον φοιτητών, κλπ. Αλλα σε καμια περίπτωση δεν μπορεί να εισηγείται τα ποσα χρηματοδότησης των πανεπιστημίων. Αυτό είναι έργο, δικαίωμα και υποχρέωση τις πολιτείας. Πρέπει το έργο της ΑΔΙΠ να αποσυνδεθεί ολοκληρωτικά από οποιαδήποτε παρέμβαση οικονομικής φύσης στα πανεπιστημιακά πράγματα (έστω και αν η χρηματοδότηση τον ιδρυμάτων εξαρτάται, και έτσι πρέπει, από την αξιολόγηση τους).

Εδώ μάλλον θα τελειώσω. Αν επιχειρούσα μια γνώμη, θα έλεγα ότι είναι ένα σχέδιο νομου που μου φαίνεται αρκετά αφελές αλλα που εγκαθιστά η νομιμοποιεί κάποια θετικά στοιχεια στο πανεπιστήμιο (3-5-8, αξιολόγηση, ολιγομελή συμβούλια διοίκησης, εμπλοκή εξωτερικών παρατηρητών και στη διοίκηση και στην αξιολόγηση) αλλα και προτείνει σημεία που είναι αντιπαραγωγικά και θα μπορούσαν να οπισθοδρομήσουν αυτό που θέλουν να προωθήσουν (εξωτερικός πρύτανης, διμελείς εξεταστικές διδακτορικών, ανάμειξη ΑΔΙΠ - πολιτείας) και σημεία αντιδημοκρατικά (συμβούλια διοίκησης από τακτικούς καθηγητές, εκλεκτορικά όπου απουσιάζουν οι επίκουροι...).

Όπως έλεγα και στη συγκέντρωση του τομέα στις 18/6, και σ΄ένα επόμενο mail μου σ΄ένα μεγάλο αριθμό κινήσεων της κυβέρνησης μας λείπουν θέσεις που δεν κινούνται στο επίπεδο γενικολογιών αλλα είναι στοιχειοθετημένες. Και στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

Πρέπει να ορίσουμε ένα σύνολο από σημεία που συμφωνούμε με το νομοσχέδιο και ένα άλλο σύνολο σημείων στα οποια είμαστε αδιαπραγμάτευτα εναντίον. Μετά με βάση αυτά τα δυο σύνολα να εξηγήσουμε τις συμφωνίες και τις διαφωνίες μας στην κοινωνία. Και να διαπραγματευθούμε την βελτίωση του νομου με την κυβέρνηση.

Είναι αυτό δυνατόν?

Βαγγέλης

Αρχεία
sxedio_nomou_aei-tei.docx
Δεν έχετε το δικαίωμα να κατεβάσετε τα attachments.
(24 Kb) Κατεβάστηκε 2 φορές
http://www.lamsade.dauphine.fr/~paschos/

2 Απ: Gia to sxedio nomou gia tin anotati ekpaidefsi Την / Το Παρ Ιουλ 08, 2011 10:28 am

leokastanas

avatar
Βαγγέλη να είσαι καλά, μου έδωσες στοιχεία, με βοήθησες.
http://mhmadas.blogspot.com

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 1]

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης

Powered by: Forumotion | phpBB

   Άμεση συζήτηση  
Forumgreek.com | Επιστήμες | Education, Teaching | © PunBB | Δωρεάν φόρουμ υποστήριξης | Αναφορά κατάχρησης | Αποκτήστε ένα δωρεάν μπλογκ